[ad_1]

روزنامه نگار یاسمین سرخان گزارشی را منتشر کرده است که توسط مجله آتلانتیک منتشر شده است و در آن او واکنش های رهبران پوپولیست از راست افراطی در اروپا نسبت به خشونت هایی را که در ساختمان کنگره در 6 ژانویه رخ داد ، هنگامی که طرفداران ترامپ به کاپیتول حمله کردند ، اموال تخریب شده را توصیف کرد. و برخی از آنها را سرقت کرد. پوپولیست های ترامپ در اروپا در این باره چه گفتند؟ چه کسی این مسئله را کاملاً نادیده گرفته است و گویی این اتفاق نیفتاده است؟

همه چیز از آنجا آغاز شد که قانونگذاران آمریکایی اعتراضات دو جانبه در مورد شورشهای کپیتول هیل و نقش ترامپ در دامن زدن به آنها را افشا کردند و سپس به سرعت بالا گرفت ، و بسیاری از متحدان آمریکا به لیست محکومین پیوستند. رهبران جهان از انگلیس ، کانادا و هند ابراز آزار و اذیت خود را از کارشکنی های عمدی که در ایالات متحده ، قلعه دموکراسی صورت گرفت ، ابراز داشتند که توسط رهبران اتحادیه اروپا و ناتو نیز بیان شد.

برخی از سرسخت ترین حامیان خارجی وی خیلی زود با انتقاد از ترامپ روبرو شدند توییت کردن نایجل فراگ ، سیاستمدار بریتانیایی که مدت ها از ترامپ حمایت می کرد ، گفت: “طوفان در پایتخت غلط است” و به نظر می رسید ترامپ طرفداران خود را به این کار تشویق نمی کند. همینطور توییت کردن ماتئو سالوینی ، رهبر حزب راست افراطی لیگ شمال ایتالیا: “خشونت هرگز راه حل نبوده است.” در اواسط پخش زنده ، گرت ویلدرز ، یکی از سیاستمداران راست افراطی در هلند ، معروف به “ترامپ هلندی” ، در توییت برای او: “نتیجه انتخابات دموکراتیک باید همیشه احترام گذاشته شود ، چه شما یک برنده باشید و چه یک بازنده.”

پس دوستان ترامپ کجا رفتند؟ برای سالها ، پوپولیست ها و ملی گرایان در سراسر جهان رئیس جمهور ترامپ را به عنوان یک قهرمان جهانی دیده اند ، زیرا او رهبری است که نه تنها به زبان نمادین مادری شکسته آنها صحبت می کند ، بلکه همچنین ثابت کرده است که این فرصت برای تحقق پروژه سیاسی پوپولیستی است که هر یک از آنها تلاش برای تحقق بخشیدن به آنها در کشورش غیرممکن است ، زیرا آنها به این طریق فکر می کردند. دیگر اینکه آنچه در آمریکا می تواند رخ دهد ، که بزرگترین دموکراسی است که جهان تاکنون شناخته است ، می تواند در کشور ما اتفاق بیفتد.

این چشم انداز ممکن است پس از شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری سال 2020 کمرنگ شود ، اما به طور کامل از بین نرفته است ، زیرا بسیاری از مشاهیر اروپایی که جذب ترامپ شده بودند همچنان برای حمایت از او در حوادث شدید پس از انتخابات مورد مناقشه بودند. سیاست ماری لوپن راست افراطی فرانسه ادامه یافت بازجویی در پیروزی بایدن ، پس از اعلام نتایج (که نبود تشخیص می دهد هفته گذشته منتشر شد) به نوبه خود نخست وزیر اسلوونی ، جینز یانسا چنان از او جلوتر است که این کار را می کند اینجا انتخاب مجدد ترامپ. اما تا روز چهارشنبه ، 6 ژانویه ، لوپن و یانشا سخنان خود در مورد ترامپ را تغییر دادند و یانشا در توئیتر خود نوشت: “همه باید از وقایع خشونت آمیز در واشنگتن بسیار ناراحت شوند.” لوپن شروع می کند توییت وی “هرگونه اقدام خشونت آمیز با هدف اخلال در روند دموکراتیک” را محکوم کرد. و من اصرار دارم ترامپ نیز همین کار را می کند.

این یک مکث ایدئولوژیک نبود. بسیاری از افراد مشهوری که خشونت در ایالات متحده را محکوم کردند ، صراحتاً تمایل خود را برای پیروزی ترامپ در دوره دوم ابراز داشتند. حتی پس از شکست وی ، چندین نفر از آنها به سرعت پیروزی بایدن را تصدیق کردند ، نیازی به گفتن نیست که تلاش های رئیس جمهور ترامپ برای تضعیف دموکراسی آمریکا با ادعاهای بی اساس در مورد تقلب در آرا یا خواستار تقلب در انتخابات به نفع او را محکوم کردند. ، اقداماتی که پیامدهای آن در حوادث کاپیتول مشهود بود. تقریباً همه آنها به سرعت سرزنش ترامپ را برای خشونت متوقف کردند.

اما بیگانگی می تواند عملی باشد. حتی پوپولیست هایی که نسبت به نهادهای دموکراتیک تحقیر می کنند ، نمی خواهند با اقدامات سرکش یا تحریک ظاهر شوند. صحنه هایی که در آن طرفداران ترامپ با برت های قرمز از راهروهای کنگره عبور می کردند ، برخی پرچم های کنفدراسیون را به اهتزاز در می آوردند و عده ای دیگر بر روی پیراهن های خود عباراتی مانند “اردوگاه آشویتس” و “6 MWE” را می نوشتند ، به این معنی که “6 میلیون نفر به اندازه کافی “، در یک گزارش محجبه درباره تعداد قربانیان هولوکاست ، همه این صحنه ها کافی بود تا کسی را عصبانی کند. اما برای رهبران راست افراطی اروپایی مانند لوپن ، که تلاش برای جدا کردن حزب خود از میراث بیگانه ستیزی و انکار هولوکاست بی نتیجه بوده است ، این عکس ها یادآور ارتباط فاشیستی است که همیشه سعی کرده اند از آن جلوگیری کنند.

آن خارجیانی که روزگاری از ترامپ استقبال می کردند به دلایل عمیق تر خود سعی می کنند از یکدیگر فاصله بگیرند: گرچه پوپولیست ها هیچ اعتراضی به حملات نهادی یا تهدیدهای دیگر علیه قدرت خود نمی یابند ، اما آنها همچنان خواستار حکم دموکراتیک خود هستند. آنها مشروعیت خود را از این تصور پوپولیستی می گیرند که بر خلاف نخبگان فاسد ، نماینده “مردم واقعی” هستند. آنچه ترامپ انجام داد وقتی آشکارا از تضعیف روند دموکراتیک حمایت کرد ، ادعاهای پوپولیست ها برای قدرت را زیر سوال برد. توییت کردن تینو کروپالا ، سخنگوی حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان گفت: “کسی که به اجبار به پارلمان ها حمله کند ، بر پایه های دموکراسی متمرکز است.”

روز پنجشنبه ، 7 ژانویه ، ترامپ احساس گرفتار شدن کرد و او را مجبور کرد که توصیف دست اندرکاران این قیام را “نفوذی که نماینده کشور ما نیستند” ، همان افرادی که روز گذشته با آنها ابراز همدردی و عشق کرده بود. شاید احساس محاصره وی به دلیل محکومیت گسترده ای است که از طرف هر دو طرف دریافت کرده است: حزب و طرفدارانش در خارج از کشور.

همه همکاران پوپولیست ترامپ اتفاقاتی را که در واشنگتن رخ داد به عنوان یک حکایت نمی دیدند. شایان ذکر است که کسانی که قبلاً در قدرت بودند (و بنابراین علاقه چندانی به حفظ شکل ظاهری ندارند) هیچ چیزی را برای جلوگیری از ماندن در این درگیری یا دلیلی برای نشان دادن حمایت خود از رئیس جمهور نمی دانند ، همانطور که آندره دودا ، رئیس جمهور لهستان ، اعتقاد داشت که حمله به پایتخت ایالات متحده را نادیده گرفتیک امر داخلیدر حالی که نخست وزیر مجارستان ویکتور اوربان ، که از طرفداران سرسخت انتخاب ترامپ برای دومین دوره است ، موضع خود را در مورد مداخله دریک امر آمریکایی“ودریافت کنید آنها در حال نادیده گرفتن این وقایع توسط رئیس جمهور مکزیک ، آندره مانوئل لوپز اوبرادور هستند ، وی همچنین سابقه رد نتایج انتخابات را دارد ، زیرا آنها مطابق با خواسته های او نیستند. و او گفت رئیس جمهور برزیل ، جائر بولسونارو ، که مبارزات انتخاباتی خود را به عنوان کپی مبارزات انتخاباتی ترامپ طراحی کرده بود ، به خبرنگاران گفت که برزیل “ممکن است در انتخابات سال آینده در برزیل” با مشکلی بدتر از مشکلی که ایالات متحده با آن روبرو است روبرو شود. یک اشاره واضح که او می تواند دوباره دستورالعمل های ترامپ را دنبال کند. .

رهبران حامیان همیشه مقدمات پیش بینی رفتارهایشان را فراهم کرده اند ، اما تحریک ترامپ توسط شدیدترین طرفدارانش ممکن است بازدارنده سایر پوپولیست های مشابه باشد.

————————————————————————————

این مقاله توسط ترجمه شده است اقیانوس اطلس لزوماً نشان دهنده مکان میدان نیست.



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.