[ad_1]

اعتراضات کارگران کارخانه های دولت باستان در مصر علیه تمایل به انحلال آنها از شمال دور در کافر الدور ، با عبور از داکاهلیا ، غرب دلتا ، سپس هلوان ، جنوب قاهره ، جایی که بزرگترین کارخانه آهن و فولاد واقع شده است ، ادامه داشت. در مصر که نمادی از صنعت این کشور محسوب می شد و جدیدترین کارخانه شد ، روز گذشته یکشنبه شاهد اعتراضاتی بود.

تصمیم برای انحلال و فروش این کارخانه ها برای کارگران تعجب آور نبود ، زیرا رویه های زیادی برای آن آماده شده بود و مدتی است که بحث در مورد فروش پس از بحران های بزرگ پیش روی این کارخانه ها وجود دارد ، علاوه بر این که این مجموعه فروش کارخانه ها و شرکت های بخش تجارت (بخش دولتی سابق) تقریباً 3 دهه به طول انجامیده است ، چیزی که نویسنده فقید مصری سعدالدین وهبا در کتاب “سومین سرقت مصر” نامیده است.

با این حال ، این کارخانه های اخیراً ارائه شده ، به ویژه کارخانه آهن و فولاد هلووان ، به گفته تحلیلگران “نمادهای ویژه ای برای صنعت مصر به طور کلی و از اهمیت استراتژیک برای کشور” و همچنین بحث و جدال مداوم بین کارگران و افرادی که امتناع می کنند ، هستند. برای فروش ، و دولت در مورد علل ضرر و وجود راه حل های دیگر برای درمان ضرر ، متفاوت ساده ترین راه حل فروش است.

کسانی که از فروش امتناع می ورزند معتقدند که دولت برای فروش این کارخانه ها عجله دارد تا محل کار خود را خالی کند تا بتواند آنها را با قیمت پایین به احزاب حاکم در کشور و سرمایه گذاران امیر فروخت.

ضررهای هنگفت و بحث های عظیم

آنچه در بحث مداوم بین طرفداران فروش و کسانی که آن را رد می کنند مسلم است ، وجود خسارات هنگفتی است که این شرکت ها و کارخانه ها متحمل شده اند ، اما تفاوت دو طرف در ارزیابی علل این ضررها و نحوه برخورد با آنهاست. با آنها.

تیم پشتیبانی فروش – از جمله دولت و تحلیل گران اقتصادی – مبتنی بر این واقعیت است که این شرکت ها بدون تولید و ارزش افزوده برای صنعت ، به یک بار عمده در بودجه کشور تبدیل شده اند.

از سوی دیگر ، امتناع از فروش تیم – کارگران این کارخانه ها و تحلیلگران اقتصادی – معتقد است که نمادگرایی این قلعه های صنعتی و اهمیت استراتژیک آنها برای کشور فراتر از حساب سود و زیان است تا مفهوم امنیت ملی ، با تأکید بر اینکه این کارخانه ها می توانند ، با کمی مدیریت منطقی از توانایی های خود ، توانایی های تولید خود را بازیابی کرده و آنها را از ضرر به سود تبدیل کنند.

چندین حزب چپگرای و ناصری ، مانند الکرامه ، حزب ناصریست و اتحاد مردمی سوسیالیست ، بیانیه هایی صادر کردند و دولت را محکوم کردند تا از صنایع استراتژیک خلاص شود که می تواند با اندکی عقلانیت نجات یابد به جای اینکه آنها را به نفع خود تضییع کند. اهدافی که مغایر منافع ملی باشد ، همانطور که احزاب مخالف توصیف کرده اند.

تظاهرات کارگری

در کارخانه آهن و فولاد هلوان ، جنوب قاهره ، جایی که اختلافات اخیر در مورد آینده کارخانه ، هزاران کارگر به تصمیم انحلال و فروش اعتراض کردند و شعارهایی علیه تصمیم دولت سر دادند ، از جمله “بدن ما یک اقوام دارد (ما می رویم)” کارخانه ی ما”. پیش از این معترضین کارگران کودها و کارخانه های بافندگی Talkha و Kafr El Dawar در ماه های اخیر بودند.

برآوردها بین نسخه رسمی و کارگری ارزش کارخانه ، قابلیت ها ، دارایی ها و نحوه کار با آن بسیار متفاوت است.

در فیلم های کارگران آهن و فولاد در تظاهرات روز یکشنبه ، که تعداد زیادی را نشان می دهد ، یک کارگر گفت که بیشتر آنها کارگران پراکنده در حدود 32 آشیانه هستند ، که به گفته وی ادعای وزیر بازرگانی را رد کرد کارخانه هیچ هزینه ای ندارد.

یکی از کارگران کارخانه که از نام بردن خودداری کرد ، به الجزیره نت تأیید کرد که دولت علی رغم داشتن کارگاه ، ریخته گری ، کارخانه اکسیژن و کوره هایی که توانایی آنها دارد ، دائماً در تلاش است ارزش کارخانه را با کاهش ظرفیت آن کاهش دهد. اخیراً توسعه یافته اند

سخنگو اضافه كرد كه متوسط ​​دستمزد كارگران پس از گذراندن 40 سال در كارخانه حدود 4000 پوند (حدود 250 دلار) بود و بدين ترتيب ادعاي وزير مبني بر هزينه ميليارد پوندي كارگران براي دولت از بين رفت.

حرکات نمایندگان مجلس

روز گذشته ، مصطفی باکری ، نماینده مجلس درخواستی را برای اطلاع از تصمیم فروش کارخانه به دولت ارائه داد و احمد الشرقاوی ، نماینده مجلس ، درمورد انحلال کارخانه تولید کود کود تلتا در شرکت کودتا و صنایع شیمیایی ، درخواست مشابهی را مطرح کرد.

الشرقاوی ادعای دولت مبنی بر ضرر و زیان این نیروگاه به دولت را رد كرد و گفت: این نیروگاه حدود یك سوم مصرف داخلی كودهای یارانه ای را پوشش می دهد كه این كارخانه با خرید گاز به دلار بیشتر هزینه های تولید خود را بر عهده دارد. با هزینه 4.5 دلار در هر میلیون واحد حرارتی. (دلار حدود 16 پوند است) ودر همان زمان ، این شرکت متعهد شد که بیشتر تولید خود را با قیمت یارانه به بانک کشاورزی تحویل دهد.

از طرف دیگر ، شرکت هلدینگ پنبه ، ریسندگی و بافندگی مرتبط با وزارت تجارت عمومی در بیانیه ای تأیید کرد که شرکت ریسندگی و بافندگی و رنگرزی مصر البیضا در کف الدور شمال – یکی از شرکت های تابعه آن – در یک برنامه توسعه جامع گنجانده شده است.

بر اساس این بیانیه ، این طرح شامل انتقال شرکت از محل فعلی خود به مکان جدید فقط 3 کیلومتر از مکان فعلی آن در کافر ال داور و همچنین عدم تعطیل یا انحلال آن هنگام تبلیغات است و در این بیانیه “کارگران صادق مجبور به پاسخگویی به هیچ تخریب کننده نیستند” نظرات یا مانع اجرای این تصمیمات است. “

از سوی دیگر ، یکی از کارمندان این شرکت به الجزیره نت – که از نام بردن خودداری کرد – گفت که هدف از فروش زمین شرکت و آماده شدن برای تصمیم به انحلال آن بود ، با بیان اینکه هلدینگ تصمیم گرفته است برای ادعای احداث ساختمان جدید برای مدت 9 ماه شرکت را تعطیل کند.

سخنگو افزود: اراضی کارخانه های بسته شده برای اجرای پروژه هایی که در اراضی این کارخانه ها ایجاد می شود به اداره مهندسی نیروهای مسلح واگذار می شود.

انحلال دارایی های کشور

طارق مرسی ، نماینده سابق هالووین به الجزیره نت گفت که آنچه برای همه کارخانه های بزرگ مصر اتفاق می افتاد در یک زمینه قرار گرفت ، یعنی از بین بردن توانایی های کشور ، و ابراز قدردانی از حرکت کارگرانی که اعتراضات آنها امید را بازگرداند کارگران در مصر.

مرسی افزود که بحران موجود در صنعت مصر نیاز به صبر و مجاهدت کارگران و موقعیت همه کارگران مصری دارد که هنوز برای حمایت از همکاران خود در کارخانه های ارائه شده برای فروش نیامده اند ، زیرا اگر با این کار مقاومت نکنند وی گفت ، کارگران شرکتهای پیشنهادی برای فروش ، قطعاً نوبت آنها فرا خواهد رسید.

سخنگوی گفت که به ویژه شرکت آهن و فولاد ، که اولین شرکت آهن و فولاد در خاورمیانه است ، تحت یک برنامه انحلال سیستماتیک قرار گرفت ، زیرا حدود 27000 کارگر مشغول به کار بود ، که اکنون به حدود یک چهارم

مرسی معتقد است که این تقسیم آماده سازی برای انحلال شرکت و فروش زمین آن با قیمت پایین است ، زیرا قیمت هر متر مربع کمتر از 500 پوند (حدود 35 دلار) تخمین زده می شود که بسیار کمتر از قیمت آن است همان منطقه ممتاز.

صنایع استراتژیک

به نوبه خود ، مصطفی شاهین ، اقتصاددان ، می گوید که دولت تلاش کرده است تا مردم را متقاعد کند که این شرکت ها و کارخانه ها از دست می روند و ناامید هستند ، به این معنی که آنها باید بفروشند بدون اینکه تصدیق کنند سیاست آن چیزی است که فشار می آورد. این کارخانه ها به این جاده

شاهین در مصاحبه ای با شبکه الجزیره نت تأیید کرد که ساده ترین نظریه های اقتصادی می گوید صنایع استراتژیکی وجود دارد که در صورت تصمیم دولت برای کنار گذاشتن آنها ، نباید در انحصار یک سرمایه گذار قرار گیرد ، مانند تولید کود ، سیمان و آهن. از زمانی که دولت از نقش خود چشم پوشی کرد و آن را به انحصارگران واگذار کرد ، قیمت آنها 30 برابر افزایش یافته است.

شاهین آنچه را غفلت دولت از پتانسیل کشور در قلعه های صنعتی توصیف کرد ، مورد انتقاد قرار داد و تأکید کرد که حتی قدرتمندترین کشورهای سرمایه دار نیز اینگونه فکر نمی کنند ، بلکه به دنبال احیای رقابت عادلانه در میان همه هستند. صنعت و حمایت از مصرف کننده.

در مقالات روزنامه های مصر ، معاون نخست وزیر پیشین ، زیاد بها alالدین ، ​​با وزیر تجارت و صنعت پیشین ، منیر فهری عبدالنور ، در مورد تصمیم به فروش شرکت ها بحث کرد و در حالی که بهائی الدین س workersالات کارگران را در مورد شخصی که باعث ضرر شده بود ، مطرح کرد ، با اصرار بر کاوش گزینه های دیگری به غیر از فروش و تأثیر فروش در تجارت کلی اکونومیست ، پاسخ های عبدالنور تأکید برانگیز و قاطع بود که وی – در دوره تصدی خود – دید که تصمیمات فروش جسورانه و معوقه است ، زیرا این کارخانه ها ، در بالای آنها آهن و فولاد ، تمام ابزارهای مقابله با آنها را خسته کرده بودند.

وزیر تجارت هشام توفیک از تصمیمات خود دفاع کرد و گفت که توسعه کارخانه های آهن و فولاد هیچ فایده ای ندارد و در طی مداخله خود در یکی از کانالهای ماهواره ای افزود اطلاعات دریافتی از کارخانه متفاوت و متفاوت است ، و داده ها با منبع شرکت مطابقت نداشتند ، و هرگونه ارزش مادی دارایی های کارخانه را انکار می کردند و تأیید می کردند که با بالاترین قیمت در حراج عمومی گذاشته شده اند.



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.